بر خيز اى افسرده د ل از خلوت انديشه هات
آتش بزن اين بيشه را از بن بسوز پندار هات
اى شوق آتش خواه مرا سوزت نهان در جان من
صد جان اگر گردم شوم زره به زره هيمه هات
تا رنگ اين نقشينه ها بستردهٴ از اعتبار
هنگامهٴ اشراق را خوانم درون ديده هات
از بس که اين طبع حيا آئينه دارخجلت است
آشوب حيرت شعله شد در سا حت انداز هات
تا تو حجاب افگندهٴ از سود و سوداى جهان
هستى چراغان آمده در پرتو قنديلهات
ز آشفتگى هات دار دون اميد گردد باژگون
نفرين و بيزاريست مرا از نحوهٴ شگرد هات
آتش بزن اين بيشه را از بن بسوز پندار هات
اى شوق آتش خواه مرا سوزت نهان در جان من
صد جان اگر گردم شوم زره به زره هيمه هات
تا رنگ اين نقشينه ها بستردهٴ از اعتبار
هنگامهٴ اشراق را خوانم درون ديده هات
از بس که اين طبع حيا آئينه دارخجلت است
آشوب حيرت شعله شد در سا حت انداز هات
تا تو حجاب افگندهٴ از سود و سوداى جهان
هستى چراغان آمده در پرتو قنديلهات
ز آشفتگى هات دار دون اميد گردد باژگون
نفرين و بيزاريست مرا از نحوهٴ شگرد هات
