سحر چشماش

چو بـه آسمان نگاه کرد
  آن ستارگـــان تــابــان
  بـــه نيـايش دو چشمش
  همــه تـــا صبا نخفتنـد

  ***

  ز شراب سحــر چشماش
  چه زرين نگار رواق است
  چو به متن اطلس سياه
  رنگ،رنگ"يخک" نبشتند

  ***

  بزم وسور و باشـد امشب
  کــه تو در کنار مـايـى
  بـــه اميد بــودن تـــو
  سخن از پگاه نگفتنــد

  ***

  تو به هوش کوش هماورد
  چه زمانه فتنه خيز است
  کـه هزار گــــرد چالاک
  سـر ازين هـــوا نبردند

  ***

  تو شمال بــرگ ريزان
  سخن از خزان گـوئى
  دل بـى بهـار مـــا را
  ز ازل ســـــوا نبشتند